Omega Seamaster 166.002: uitvoeringen, datering en koopadvies

Referentie 166.002 bestaat in meerdere specificaties. Een stalen exemplaar uit 1965 heeft kaliber 562 en een kast van 34 mm, terwijl een stalen horloge uit 1967 kaliber 565 met een kast van 35 mm combineert. Zilverkleurige sunburst-wijzerbladen, opgelegde gefacetteerde uurmarkeringen en een omlijst datumvenster op 3 uur komen vaker voor. De indeling varieert echter, van uitsluitend staafindexen tot wijzerbladen met opgelegde Arabische cijfers.

Bij gelijke kwaliteit van wijzerblad en kast gaat een stalen uitvoering met kaliber 565 voor op een vergulde uitvoering met kaliber 562. Dat maakt kaliber 562 niet minder correct. Het oordeel draait om het blijvende risico op slijtage van de goudlaag van 40 micron en om de bredere visuele inzetbaarheid van staal. Een samenhangend horloge met kaliber 562 en een schoner wijzerblad blijft aantrekkelijker dan een beschadigd exemplaar met kaliber 565.

Schade aan het wijzerblad heeft de grootste invloed. Op zilverkleurige oppervlakken kunnen vlekjes ontstaan en wijzers kunnen sterk oxideren, ook wanneer de opgelegde details goed leesbaar blijven. Gelijkmatige veroudering kan als patina gelden, maar plaatselijke verkleuring, verstoorde opdruk of een opnieuw afgewerkt wijzerblad is schade. Een origineel servicewijzerblad is iets anders dan een herdrukt exemplaar, al mag geen van beide als het oorspronkelijke wijzerblad van het horloge worden omschreven.

Bij vergulde kasten slijt de goudlaag eerst door op blootgestelde randen van de lugs. Een onderhoudsbeurt brengt de oorspronkelijke laag van 40 micron niet terug. Stalen kasten kennen dat probleem niet, maar polijsten kan nog steeds leiden tot afgeronde lugs en vervaagde kastlijnen. Glazen en kronen zijn vervangingsonderdelen. Ook het Hippocampus-medaillon kan door dragen of polijsten aan reliëf verliezen. Zonder gedateerde documentatie blijft de onderhoudshistorie van het uurwerk onbekend, ongeacht de huidige meetwaarden.

Begin met een stalen kast, een goed leesbaar zilverkleurig wijzerblad en een uurwerk waarvan het kaliber bij de rest van het horloge past. Staat een scherp exemplaar van 34 mm met kaliber 562 naast een zachter gepolijst exemplaar van 35 mm met kaliber 565 in dezelfde klasse, kies dan de scherpere kast. Eén millimeter beïnvloedt de polspresentatie minder dan afgeronde lugs het karakter van deze referentie aantasten.

De sterkste gebruikte Omega Seamaster 166.002 is niet per definitie het exemplaar dat er het schoonst uitziet. Een licht gevlekt oorspronkelijk wijzerblad met geoxideerde wijzers kan beter verdedigbaar zijn dan een helder herdrukt wijzerblad, mits de schade duidelijk is en de onderdelen samen een historisch juiste configuratie vormen. Kies het eerlijke stalen horloge boven vergulde glans of onverklaarde perfectie.